در رسيدن ماه محرّم

هلالِ مـاهِ عَـزا بـاز هَم هُویدا شُد                  محرَّم آمد و اَشکَم بسانِ دَریا شُد

در شروع ماه محرَّم

محرَّم آمد و مـاهِ عَـزایِ مولا شد                  هلالِ مـاهِ محرّم دوبـاره پيدا شد

چو ديد عِترَتِ سِبْطِ نَبي به صحراها                   زِ غُصّه قامتِ آن هم به آسمان تا شد

در فرا رسيدن ماه محرّم

دل باز هم پُـر از غَـم و اَنـدوه و مـاتَم است

هَـر جـا کـه بـاز می نگرَم غُصّه و غَـم است

از عقلِ خود سؤال نمودَم : چه گشته است ؟

این سان جـواب داد: کـه مـاهِ محـرَّم است

/////////////////////////////

در شروع ماه عزا

سَسلَنـور قُـدّوسـیـان: اَیّـامِ مـاتَـم باشلانور

قـورتـارور ذی حَج آیی ؛ ماهِ محرَّم باشلانور

قاره پوش اِیلور فضای عَرشی یکسر قُدسیان

چــون عــزای اَشـــرفِ اولادِ آدَم باشلانور

*************

تـاپـدی بـو آیدا فضیلت خـاکِ پـاک کربلا

سَسلنور گـؤیـدَه مـلائـک: اَلـبَـلـاءُ لِـلـوَلـا

ای مسلـمـانـلار اولـون آگـه گَلـور مـاهِ عَزا

کوچ ائدور شادلیق؛ وَلیکن موسمِ غم باشلانور

*************

بـو همـان آیدورکه آغلار قویدولار پیغمبری

بـو هـمـان آیـدور پـریشان اِیلیوبلر حیدری

بو همان آیدور که اوخلاندی حسینون اصغری

هَر طَرَفدَن غَم یاغیر؛ غَمدور دَمادَم باشلانور

*************

ایچدی بـو آیـدا شهـادت شَربتین دلداده لَر

دین یولوندا وئردیلَر اوز جـانـلارین آزاده لَر

سـاقـیِ روزِ اَلَـسـت ائـتـمـوش تهیَّه باده لَر

حَـقّ اَلـیـلَـن بانگ نوشانوشِ اَعظم باشلانور

*************

مست عشقِ حَقـدی عُشّاقِ حَقیقت بینِ عشق

باش و جاندان گئچمَگ اَوَّلدَن اولوب آئینِ عشق

وئردی اوز مایَملَکین بو یولدا شاهِ دینِ عشق

عشقی مـعـنا اِیلَه مَک بو آی مُسَلَّم باشلانور

*************

کربلانون تُپراقی ؛ بـو آی اُؤلـور خـاکِ شفـا

باغلیان پـیـمـان ؛ بو آی پـیـمـانینه اِیلور وفا

زندگیدَن اَل چکـور راضی اولا اونـدان خـدا

تشنه قالماق کربلا دشتینده کَم کَم باشلانور

*************

ایل دولاندی آی گئچوب؛گَلدی محرَّم؛ماهِ غم

عرش و فرش اَهلی حُسَیْنی سَسلیورلَر دم به دَم

نـالـه اِیـلـور روحِ دِعْبِلْ یا فَـرَزْدَق ؛ مُحْتَشَمْ

جَعْفَرینوندَه گـؤزونـدَن آخماقا ؛ نم باشلانور

*************

تهران ؛ جمعه 1390/9/4 ؛ جعفری