جامِ زهرِ شوکَران - جعفری زاویه

جامِ زهرِ شوکَران

قالب شعر : غزل (تعداد اَبیات : 14 بیت)

کُجاست کویِ نگارَم؟کسی نشان بدهد

مَرا نـجـات از این نـالـه و فغان بدهد

اگـر کـه نیست فـراقِ نگـار را پـایـان

کسی ؛ دو جـام مرا زهرِ شوکران بدهد

اگـر نکُشت زِ بـخـتِ بَـد اوَّلین جامـَم

کَـرَم نـمــوده و از دوّمـیـنِ آن بدهد

شدیدتـر بُـوَد از مـرگ ؛ اِنتظار و فراق

زِ اِنتظار بِه این است شخص جان بدهد

چه قَـدر چشم بـدوزم بـه راهِ یار آخر

خُدا خودش به دلم طاقت و تَوان بدهد

خـدایِ مـن بـرسان یـار را به مُنتظران

شفا به درد همـه ؛ صاحب الزَّمان بدهد

قسم به نام عزیزش که مهدی و هادی است

وجودِ اوست که نظمی بر این جهان بدهد

دعـا کنیم بـه درگاه پـاک خـالقِ مان

کـه اِذن آمـدنش بـا دعـایمـان بدهد

ظُهـور گر کند آن مُنجیِ عدالت کیش

بـه مُستَمَند و فَقیر و ضَعیف اَمان بدهد

فساد و فتـنـه یقین است رَخت بربندد

بـه ذوالفقار اَگـَر حضرتش تکان بدهد

چو جَدِّ خویش عَلی ؛ عَدل را کند مَعنا

بـه عَدل ؛ همَّتِ او عُمرِ جـاودان بدهد

خُدا کند کـه بـه دیوار کعبه تکیه کُند

اَذان بگوید و مـعـنـا بَر آن اَذان بدهد

خُدا کُـنـد زِ کَـرَم یک تبـسُّـم نَمَکین

به عاشقانِ خـود آن یـار اَرمغان بدهد

خُدا تـو را به جَـلالَت هماره لطفی کُن

که((جعفری)) بتواند خوش اِمتحان بدهد

تهران ؛ پنجشنبه 24/11/1392 ؛ جعفری زاویه

یاردان گِلَه - جعفری زاویه

یـاردان گِـلَـه

شعرین قالیبی : غزل(ابیاتین سایی : 14 بیت)

مرحمت یـؤخـدور مَـنَـه یـارِ نکو رُخساردَن

روزگـاریـمـدَن گِـلایَـه اِیلیـوم؟ یا یاردَن؟

عاشق اِئتدی؛آتدی گئتدی؛قؤیدی تک اؤز عاشقین

چؤخ ائشیتدیم طَعنه لر عِشقینده من اَغیاردَن

بختیمین آخساقلیقین چؤخدان اؤزومده بیلمیشم

من قاپیمدان قؤومادان؛ غمدور گلیر دیواردَن

ای فَلَک باتسین نظام گَردشون ؛ سَن نیلوسَن

گول دَرَن حاشا قـالا ایـمـن جـفـای خاردن

اؤخشـورام زندیـقـه عشق یـاردور علَّت اؤنا

هم بِئلیم ؛ هم بؤینوم اینجیر آسدیقیم زُنّاردَن

چؤخ دیوللَّر چیخ چمنده سیر اِئلَه؛گلشندَه گَز

کؤنلوم امّـا لـذّت آلـمـور گلشن و گلزاردَن

اِی طَبیعت؛اِی فَلک؛اِی چَرخ بَسدور رَحم اِئدون

سیز نه ایستیرسوز مگر بو خسته و بیماردَن؟

ظُلم ائدوبسوز تک منه یؤخ؛جمله ی عاشقلره

شرح وئرسم ظلموزی ؛ ایشلر چیخار معیاردَن

هانسی عاشق وَصله چاتمیش؟سیز دِیون من اؤرگنیم

عشق باعث اؤلدی حـلّاج آسلانوبدور داردَن

یالواریم آللاهَه شاید رَحمَه گلدی سئوگیلیم

بلکه قـورتاردیم بـو عُمر تلخ و محنت باردَن

سئوگیلیم ناز اِیلَمَه ؛ نازون منی جاندان سالیر

ایستیسَن نه ؟ منده کی بو جان بی مقداردَن

سن زلیخا؛منده یوسف اؤلماروق واضحدی بو

آلمیوبسان قول کیمین سَن که منی بازاردَن!

گَل دانیش منلَن بو سینمیش کؤنلومی شاد اِئتگیلن

بـو ایشـه پـاداش آلارسان خـالـق داداردَن

((جعفری)) گَـر اؤلماسایدی لُطفِ یـار ِگُلعذار

خَـلـق ائدَنمزدی قَـلَـم بیر سَطر بو اشعاردَن

تهران ؛ پنجشنبه 17/11/1392 ؛ جعفری زاویه

بینوایم ساختی! - جعفری زاویه

بینوایم ساختی !

قالب شعر : غزل (تعداد ابیات : 14 بیت)

 وزن عروضی شعر : فاعلاتُن ؛ فاعلاتُن ؛ فاعلاتُن ؛ فاعلُن

عاشقم کردی و بَعد از آن رهایَم ساختی

کُلِّ دنـیـا را چـو زندانی برایَم ساختی

عاشقم کردی نمودی سَلبِ آزادی زِ من

بسته با زنجیر عشقت دست و پایَم ساختی

زندگانی شد حَرامِِ من ؛ حَلالَت باد عشق

از زمـانی که تو با خود آشنایم ساختی

راه را گم کرده اَم؛ آیا نشانم میدهی ؟

بی خبر از نـاکـُجـاها و کُجایَم ساختی

چشم و گوشم بسته بود و فارغ از چون و چرا

خوبرو ؛ وابسته ی چون و چرایَم ساختی

من نمی گویم بیا حالی بپُرس اَز مَن وَلی

کُن دُعایم ؛ زانکه مُحتـاج دعایَم ساختی

بخت یـارت باشد اِی یارِ نکو اقبالِ من

گَرچـه با هجر و فراقت بینوایَم ساختی

گشته ام بیمار از هجرَت؛ کُجایی نازنین؟

رَحم کُن مُحتـاجِ دارو و دوایَم ساختی

ای تَسَلّی بخش قلبِ زار و عاشق کیشِ من

گوید این دل:از چه؟زار و مُبتلایَم ساختی

آتشِ سوزانِ عشقت سوخت بال و پَر مَرا

مِـثـلِ خاکِستر به اَطوار و اَدایَم ساختی

اَز گدایی سَخت بی زارَم وَلی اِی نازنین

گو؛چه کَردی؟بَر دَرِ لُطفَت گدایَم ساختی

کاش بـاز آیی؛ ببینی حالِ زارِ عاشقت

باوَرَت گَردَد که از خویشَم جُدایَم ساختی

از تو تنها یادگاری دردِ عِشقت ماند و بَس

یادگارَت را اَنیسِ جـان گَزایَم ساختی

((جعفری))یارِ تو روزی خواهَد آمَد؛کُن یقین

بَعد اَز این هَرگِز مَگو مَحو و فَنایَم ساختی

تهران ؛ یکشنبه 13 بهمن ماه 1392 ؛ جعفری زاویه

اِی آشناترین - جعفری زاویه

اِی آشناترین

بی تـو لـبـم به خنده دَمی وا نمی شود

در بـاغ و راغ غُنـچـه شکوفا نمی شود

دل پُر ز عشق توست؛کجایی تو؟نازنین

خـواهَـم بُرون شوی ز دل امّا نمی شود

در دل فقط به عشق تو جا داده اَم از آن

عشقی دگـر مـیـانِ دلـم جـا نمی شود

دل داده اَم به تو دل من هست هَمرَهَت

جُز در بَـرِ تـو ؛ دل که شکیبا نمی شود

پـروانه عـاشق است و بسوزد وجـود او

در عشق ترس از آتش و پروا نمی شود

زنهای مصر عاشق یوسف شدند و لیک

زانهـا یـکـی بـه سـان زلیخا نمی شود

مجنون که گشت قیس بنی عامری؛بگفت:

کس بَهر من بـه طَلعتِ لـیـلا نمی شود

مَن هـم جنونِ عشقِ تـو دارم نگـارِ من

قَـدَّم بـه جُز تو پیش کسی تا نمی شود

ای جلـوه اَت جمیل و جمالت جمیل تَر

گُل هم چو تو قشنگ و دل آرا نمی شود

صانع به صُنعِ تو چه نموده است؟ للعجب

هیچ آفـریـده مـثـل تـو زیبا نمی شود

یک جمله هم بگویم و شعرم شود تمام

در کُلِّ این جهان چـو تو پیدا نمی شود

بـیـمـار توست ((جعفری)) اِی آشناترین

دردَش بـه دست غیـر مُـداوا نمی شود

تهران ؛ دوشنبه 7/11/1392 ؛ جعفری زاویه

نئجَه سَن ؟ - دهقان نورانی

سایین دهقان نورانی جنابلاریندان تورکی غزل

نئجَه سَن ؟

هارداسان اِی گؤزلیم جان سنه قوربان نئجه سن؟

جسمیمه روح رَوان ؛ کؤنلومَه سلطان نئجه سن؟

یـانیرام هجر اؤدونـا ؛ آمما وصال آختاریرام

سالموسان دَرده منی دردیمه درمان نئجه سن؟

رُخ عـیـان اِیـلَـه یانیم آتشِ عشقوندَه سنون

نور محفل لَر اؤلان ؛ شمعِ شبستان نئجه سن؟

سن کیمین گول گَـزورَم بـلـبـلِ شیدا مَثَلی

عطرینی حَقدن آلان؛اِی گُلِ ریحان نئجه سن؟

حُسنِ رخساروویلَن عـالَـمـی مست اِیلَموسَن

اوجا بؤی؛قاشی کَمان؛سَروِ خرامان نئجه سن؟

آی اوزوندَن اوتـانـار ؛ گون سَنیلَن فخر اِئلییَر

عالمَه نور ساچان ؛ جلوه ی جانان نئجه سن؟

نورسَن ؛ نوروویلَن عـالَـمـی سیراب ائدوسَن

معدنِ فضل و کَرَم ؛ خسروِ خوبان نئجه سن؟

یؤخدی بیرکس اورَگین دَردینی اِظهار اِئلییَم

هادیِ خَـلـقِ جهان ؛ ناجی انسان نئجه سن؟

هاردا((دهقان))گؤرَجَک سَن کیمی دُنیا گؤزَلین

نـایـبِ شیرِ خُـدا ؛ نـاطقِ قُـرآن نئجه سن؟

تهران ؛ شنبه 5/11/1392 ؛ دهقان نورانی

اورگیمی آچیب ؛ بَلَرَم - دهقان نورانی

سایین دهقان نورانی جنابلاریندان

اوشاق مثلی اورگیمی آچیب ؛ بَلَرَم

شعرین قالیبی : غزل (ابیاتین سایی : 10 بیت)

بند اؤلوب زولفووَه کؤنلوم هارا گِئتسون گَلَرَم

گؤز یاشین قانه قاتیب ؛ عشقیله گؤزدَن اَلَرَم

منـده فـرهـاد کیمین آغزیمی شیرین اِئلییَم

شیرینی یاده سالیب ؛ داغلاری هر گون دَلَرَم

عشقون آلدیقجا منیم عقلیمی باشدان گؤزلیم

دوشَرَم چؤللَرَه هَرگون ؛ گئجه گوندوز مَلَرَم

سایارام عشقوویلَن گؤیدَه کی اولدوزلاری من

یاتمارام صُبحَه کیمین کؤنلومی من غُصَّه لَرَم

وادی عشقه دوشوب دردیلَه پـیـکـار اِئدورَم

آیـریلیـق لشگرینـه حملـه اِئدوب حَربَه لَرَم

غم و غُصّیلَه بَلَنمیش اورگین قـونـداقـیـنـی

بیر اوشاق مثلی آچیب دردیلَـه هر گون بَلَرَم

غـم ؛ کَـدَر دالـغـالانیر ؛ قلبیمین آرامین آلیر

ساحل وصلـووَه چـاتـسـام بیلـیـرَم دینجَلَرَم

سَنَه عـاشق اؤلالـی ؛ دیلدَه دؤلانمیر دانیشام

یـازارام دفـتـره آدون ؛ اؤخـیـام هُـجَّـه لَرَم

هجرانین داشین آتیب گؤرسَم اگر گُل یوزووی

اؤ گؤزل قاش؛گؤزووَه وَسمَه چکیب؛ سورمَه لَرَم

((دهقانـام))مین یؤل اگر سینَمی یارسؤن نه غمیم

آی یوزون گورمگیچون هاردا سَن اؤلسون گَلَرَم

تهران ؛ تهرانپارس ؛ دوشنبه 25/9/1392 ؛ دهقان نورانی

وداع - جعفری زاویه

وداع

دگــــر زمــانِ وداعِ تـمــام یــاران است

همان سبب شده اَشکم به سانِ بــاران است

فراقِ دوست بسی سخت و خان و مان سوزَست

چو آتشی است که سوزندهی دل و جان است

رهـیـنِ مـهـر هـمـه دوسـتـان مـی بـاشـم

وَ عِدّه ای کَـرَم و لُطفشان دو چـنـدان است

تـمـام دلـخـوشـیَـم دوسـتـان مـن هستنـد

اِرادتَــم بــه هـمـه دوسـتـان فـراوان است

اگـر چـه ظـاهـرم آرام مـی کـنــد جـلـوه

ولـی مـیـانِ دلـم بَـلـبَـشـو و طـوفـان است

سراب گـشت هـمـانی کـه آب مـی دیـدم

فـضـای دور و بَـرَم یـکسـره بـیـابـان است

چـه قِصّه هـا کـه پُر از غُصّه اَند در ذهـنـم

چـه فـکـرهـا کـه شبیـهِ کلامِ هذیان است

مُرَدَّدم کـه چـگـونـه ز دوست دل بـکَـنَـم

دِلی که عشق در آن دِل هَماره سلطان است

برای من کـه رسـیـدم بـه انـتـهـای حیـات

فـراق آخـر کـار است و خـطِّ پـایـان است

بـه غمـزه ای بـنـوازم ؛ تـو را بـه پاکیِ خود

کـه نـا اُمـیـدم و اَحـوالِ من پـریشان است

نگاه کُـن بـه مـن اِی مـعـدنِ صـفـا و وفــا

که کار تو همه جود اَست و عدل و احسان است

به جز تو کیست بگیرد زِ مُستَمَندان دست ؟

به جُز تو کیست؟ که او رهنمای انسان است

کَرَم بـه ((جعفری)) دل شکسته زیبنـده است

کـه دردمـنـد بُـوَد مـُستـَحَـقِّ دَرمـان است

تهران ؛ پنجشنبه 26/10/92 ؛ جعفری زاویه

قؤشما - دهقان نورانی ناطور

سایین دهقان جنابلاریندان بیر تورکی قؤشما

قؤشما ( شعر 11 هجای تورکی)

من بیر گولَم شـورانلیقدا بیتمیشم

آخـتـاریـرام تـاپـانـمورام اِئلیمی

آلـچـاق ؛ قؤیما اوجالارا سن قدم

ایـاقـلـیـوب اَزمَـه منـیـم بئلیمی

یـارالـی اورکـلَـر یـاراسینـدایام

ظولمَت گئجَـه لَرین قاراسیندایام

تیکانلی کـؤل لاریـن آراسیندایام

قـاچـانمـورام فلک دوتوب اَلیمی

ایـاقـلـیـوب اَزمَـه منـیـم بئلیمی

گئجه می گوندوزه قاتیبدی زامان

وطـنـدَن اوزاقــا آتیـبـدی زامان

آغلادیب قول کیمین ساتیبدی زامان

گؤرَن یؤخدی گؤزدَن آخان سئلیمی

ایـاقـلـیـوب اَزمَـه منـیـم بئلیمی

من وورغونـام اؤز ائلیمَـه یوردوما

دَدَه قـورقود بئجَرتدیگی قوردوما

کیمسَم یوخدی دوشَه منیم آردیما

تک قالمیشام غم آغاردیب تئلیمی

ایـاقـلـیـوب اَزمَـه منـیـم بئلیمی

وطن عطرین یئل گَتیرمیر بویـانـا

غُربت ائلـدَه یـاتـانلاریم اؤیـانـا

ظالیملَریـن قـارشیسینـدا دایـانـا

بؤغولورام قؤیون اَس سین یئلیمی

ایـاقـلـیـوب اَزمَـه منـیـم بئلیمی

آنـا یـوردوم آذربایجان یاشاسین

دامارلاردا دؤلانـان قـان یاشاسین

وطن دُعا اِئت سَن((دهقان))یاشاسین

یـاشـادارام عـؤمـور بویی دیلیمی

ایـاقـلـیـوب اَزمَـه منـیـم بئلیمی

تهران ؛ دوشنبه 23/10/1392 ؛ دهقان نورانی ناطور

... هنوز - جعفری زاویه

... هنوز

قالب شعر : غزل مُلَمَّعْ (تعداد ابیات : 12 بیت)

پیرَم و عاشق بَر آن رُخسار زیبایَم هنوز

دَر فضای عشق تو حیران و شیدایَم هنوز

کاش میشُد دل بِبُرَّم از تو ؛ اَمّا این محال

بی تو ناپیدا و گُنگَم ؛ با تو پیدایَم هنوز

گُفته بودَم با خودَم؛عاشق نباشم؛خواستم

لیـک نتوانستم و درگـیـرِ غوغایَم هنوز

یکسرَه در حیرتَم با من چه کردی؟مهربان

در فراقِ رویِ مـاهَـت نـاشکیبایَم هنوز

دردِ هجرانِ تو آتش می زنَد بَر جانِ مَن

سوزَد از دردِ فـراقِ تـو سَـراپـایَم هنوز

بَـر تَسَلّایَـت نـیـازِ مُبـرَمی دارم کنون

نازنینا لـطـف بـنـمـا ؛ دِه تسلّایَم هنوز

اینجیمَه مندَن سنی تانری ؛ تحمُّل اِئتگیلَن

مُبتَلایَم عِشقووَه ؛ خلق ایچره رُسوایَم هنوز

کاش اؤلا مومکون اؤلام من دامِ زُلفوندَن رها

نیلیوم کـه بسته _ی زُلـفِ چـلیپایَم هنوز

آنچنان دل باختم بَر تو که بعد اَز سالها

نامِ تو چون بشنوَم؛ میلَرزَد اعضایَم هنوز

دوستـانَت دوستـانَم ؛ دُشمَنانَت دُشمَنَم

بین ؛ کـه پـابَـنـدِ تَـولّا و تَبَـرّایَم هنوز

عاشقت را یک نظر بَر دیدَنَت مهمان نما

اَز بَـرایِ دیـدَنَت غَـرقِ تَـمَـنّـایَم هنوز

((جعفری))گوید: که بیمارَم زِ عشقِ یار اَگَر

دیـدَن رُخـسـار مـاهِ او مُـداوایَم هنوز

تهران ؛ جُمعه 20/10/1392 ؛ جعفری زاویه

مُناظِره ی عَقل و عِشق - جعفری زاویه

مُناظِره ی عَقل و عِشق

یارب آئینه ی دل از چـه پُر از زنگار است ؟

دیدن یار ؛ چرا سخت و بسی دشوار اَست ؟

هـمـه ی فـکـر و خـیـالـم شده دیدار نگار

بین عقلِ من و عشقـم هـمـه دم پیکار اَست

می زنـد عـقـل نهیبم کـه : مـشـو دیـوانــه

عشق گوید که : بهشتِ تـو کـنـارِ یـار اَست

عـقـل فریـاد بـرآرَد کـه : خـرافـات مَـگـو

عشق گوید که : جهان حسنِ رخِ دلدار اَست

عقل گوید کـه : مـحـالات کـه ممکن نشَوَد

عشق گوید که : محالات مگر در کار است؟

عـقـل از خـوف و خـطـر بَـرحَذَرم می دارد

عشق گوید بـه منِ زار کـه: رَه هـمـوار است

عقل گوید:نشنیدی تو که مجنون چه کشید؟

عشق گویـد کـه : جنون اَز کَـرَمِ دادار است

عقل عُنوان کند : اَز عـشـق حَـذَر کُـن زیرا

صُـحْـبـَتِ اَز رفتنِ حَـلّاج بـه روی دار است

عشق در پـاسـخِ عـقـلـم بـه عـتـابی گوید:

کــه سـرِ دار بِــه از زنـدگـی مُـردار است

عـقـل ؛ اَندک عَصـبـانی شُـده و داد زَنَـد :

جادّه نـااَمن و پُر از وَحشت وَ دهشتبار است

عشق آرام و شمرده دهد این گـونـه جواب:

کـارِ مـن سـوختـن و ساختن و ایـثـار است

اِی خـدا عشقِ نگـارم بـه دلـم افـزون کُـن

((جعفری)) گـرچـه زِ عشقِ رخِ او بیمـار است

تهران ؛ یکشنبه 15/10/1392 ؛ جعفری زاویه