اشعار ترکی و فارسی از دو شاعر خلخال

سایین دهقان نورانی جنابلاریندان بیر گؤزَل غزل

گؤز تیکمیشم یؤل لارُووَه

شعرین قالیبی:غزل(ابیاتین سایی:12 بیت)

لَبلرون چون لَعل دور؛ گون فَخر اِئدَر رُخسارووَه

عـاشقـم چؤخـدان ؛ لَبون تَک لَعلِ گوهربارووَه

دوتدی ظلمت عالمی؛سنسیز قارانلیقدیر کؤنول

گؤزلریم یؤل لاردادور ؛ گؤز تیکمیشم یؤللارووَه

دهریـدَه هـمـتـا یؤخون ؛ فخر اِیلیَر عالَم سنه

اَحـسَنَ الله سـؤیـلَـرَم مـن ؛ خـالـق دادارووَه

غـم ؛ کَـدَر دریـا کیمین سینمدَه طغیان اِیلییَر

غَرق اِئـدَر غـم فیکـر اِئدَندَه من غمِ بسیارووَه

طـعـنـه ی اَغـیـاریلَن پیکار اِئدَر کؤنلوم منیم

دَرده دوشموش عاشقم دَرمـان اِئـلـه بیمارووَه

گؤزلریم یاتمور ولی بختیم یاتوب چؤخدان منیم

یـالـواریـر گـؤزلَر سنه ؛ بـاخ عـاشقِ بیدارووَه

سَن گؤزل گولسَن گولوم ؛ من خار بی مقدارووَم

لُطف اِئدوب اِی گول نظر قـیـل خارِ بی مقدارووَه

مَـعـدنِ اَسـرارسَن ؛ سـیـنـون دؤلی اَسراریلن

مُشتـاقـام عؤمروم بؤیی سینونده کی اسرارووَه

نـقـطـه ی پَـرگار تَـک عـالَم طواف اِیلَر سَنی

شش جهتدَن گؤز تیکیب اؤنلار سَنون دیدارووَه

آغلیرام؛ گـؤز یـاشیمیلَن ایسلانا کویون سَنون

اؤلـمـیـا مسکـن سَـرِ کـویـون سَنون اغیارووَه

صید اِئدوب هَر تـارِ زُلفون چؤخ اورَکلَر نازَنین

عاشقم مَن دَه ؛ دوشوب کؤنلوم اِسارت تارووَه

((دهقانـام)) بُلبُل کیمین اَفغان اِئدَر کؤنلوم منیم

آرزومـدی یـاز گَـلَـه ؛ پـرواز اِئـدَم گُلزارووَه

تهران ؛ پنجشنبه 2/8/1392(مصادف با عید مبارک غدیر) ؛ دهقان نورانی ناطور

امامِ عصر ؛ صاحب الزَّمان

به پیشِ خویش شَوَد یک شبی مرا؛ تو بخوانی

وَ بـا تمام بَـدیـهـای مَن ؛ زِ خـویـش مَرانی

اگـرچـه نفس مُسَلَّط شدَست بر من مسکین

مـرا دعـا بـنـمـایی و یــارِ خـویـش بـدانی

غـمِ فـراقِ تـو سخت است اِی عـزیـزتـرینم

چه می شود که دلَم را زِ دستِ غم برَهانی ؟

غُـروب جمعه و دل تـنـگی و فراقِ تـو مـولا

چه می کِشَند در آن وقت اَهلِ عشق؛تو دانی

تـو را بـه تنگـی دل دَر غُـروبِ جمعه؛ اِماما

کَـرَم نـمـا شُـده قَـدَّم زِ دردِ هجـر ؛ کمانی

دعـا نما کـه اجازت دهَـد خـدا بـه ظهورت

که آه ؛ نـالـه شد و نـالـه شد فـغـانِ عَیانی

_{التماس دعا ؛ جعفری}