سینه زنی(( حضرت رُقَیَّه سَلامُ اللهِ تَعالی عَلَیْها ))

شهادت مظلومانه ی حضرت رُقَیَّه "س"دختر سه ساله ی مولایمان امام حسین "ع" تسلیت و تعزیت باد.

خَزانه دؤندی بَهاریمیز سؤلدی گلسِتان عمّه

بابام شـهـیـد اؤلدی اِیـلَـرَم دائماً فَغان عمّه

قلبیم اولدی قـان عمّه

فلک منی قاره گون یازوب ظُلمیلن اسیر اؤلدوم

آز عُمر ایدوب عُمریدن ولی تِئز زماندا سیر اؤلدوم

قالوب بیابانلار ایچره من زَجرَه دستگیر اؤلدوم

ویروبدی سیلی یوزومده وار سیلی دَن نشان عمّه

قلبیم اولدی قـان عمّه

بابام منه قؤل ویردی که شامه دیدیمه گَلسون

اگر اؤنی گؤرمَسَم اورک چوخ چتیندی دینجَلسون

ولی اؤزوم قؤرخورام گَلینجک بابام قیزی اُلسون

اگر من اُؤلسَم اؤزون اونا قیل غمیم بیان عمّه

قلبیم اولدی قـان عمّه

هایاندادور عمّه جان منیم قارداشیم علی اکبر؟

نجؤلدی پَس لای لائین چالام خورداجا علی اصغر؟

نه اولدی سن سؤیله عمّه جان قاسمِ وَفاپرور

بو شامیده یؤخ نَدَن مَنیم دردیمه چاتان عَمّه

قلبیم اولدی قـان عمّه

خرابه ده گون به گون سؤلور عارضِ درخشانیم

یؤخومدی اَگنیمده عَمّه جان بیر لباس اَلوانیم

بابام گَـلوب اؤلسا گَر خرابـه مَکاندا مهمانیم

دعا اِئلـه اؤلمـاسون خَجِل اؤنـدا میزبان عمّه

قلبیم اولدی قـان عمّه


زبانحال حضرت رقيّه سلام اللّه تعالی علیها در خرا به  ی شام

من بیر قیزام دمشقـده چوخ زَجر آپارمیشام

یولّلاردا نـاقَه دَن یخیلوب یرده قالمیشام

من بیرقیزام که کرب و بلاده بابام منیم

اولدی شهید اؤدور گونی گوندن سارالمیشام

من بیر قیزام اُؤلـوبدی علی اکبریم منیم

قارداش یاسیندا من باشیما قاره سالمیشام

من بیر قیزام دلیمـده علی اصغرین آدی

چون کربلاده لای لایینی چوخلی چالمیشام

ای شام قیزلاری داها چوخ طعنه ویرمیون

عَمَّـم دیور:که طعنه لروزدن قوجالمیشام

التماس دعا از همه خوانندگان عزیز وبلاگ - جعفری زاویه

زبانحال دختر سه ساله ی امام حسین((ع)) در شبی که . . .

رقـیّـه اِی سـه سـاله قهرمان شام کین پرور

به شبها آسمان سَقفت بَرایت خاکِ غم بستر

تـو در هـجـر پـدر نالان شدی دائم بنالیدی

محالست این؛چو تو غم پروری آرَد جهان دیگر

پدر را روز و شب از عمّه ات زینب تو پرسیدی

ولی یک نیمه شب آمـد سُراغت سِبْطِ پیغمبر

گرفتی در بغل آنگه تـو زینب را خبر کردی

که اِی عمّه تماشا کن تو عشق من به این سرور

زمانی او مـرا عَـمـّه مـیـان بـازوانش داشت

ولی امشب گرفتم من پدر را عمّه جان دَر بَر

سپس برآن سر بی پیکر و بی جسم و نورانی

خطاب اینگونه کردی:یاحُسین ای من تُرا دختر

کجا بودی؟ چرا بَر دیدنم دیر آمـدی ؟ بابا

دو چشم من در این ویرانه بوده صُبح و شَب بَر دَر

شماتتها شنیدم من پـدر در ایـن خراب آباد

از آن رو  بوده یکسر دیدگانم پُر زِ اَشکِ تَر

التماس دعا ، جعفری


زبانحال حضرت رقیّهعَلَیْها سَلامْدر خرابة شام

ای خدا رفـت هـمـه یاور و فریادرسَم

بُـلـبُـلـی بـودم و اکنون به کنجِ قَفَسَم

یک زمـان سینه ی شـاه شهدا جایم بود

لیک اکنـون بـه ویـرانه و بـی دادرسَم

در ره شام من از ناقه فتـادم بـه زمین

نه کسی بود در آنجا نه اُمیدی به کَسَم

مـادرم حضرتِ زهـرا بـه سُـراغم آمد

دید چون او که من آنجا بَرِ خاشاک و خَسَم

گریه کرد و به سر و روی من او دست کشید

لَبِ خود بَر لَبِ مَن داد و نَفَس بَر نَفَسَم

گفت:اِی دخترِ شیرین سخنم گریه مَکن

تو مسوزان دلِ من داغ پسر هست بَسَم

گفتم : آخر زِ چـه رو عمّة غَم پَرورِ مَن

رفت و من منتظر از بهر صـدای جَرَسَم

کاروان رفـتـه و من کوچکم و راه دراز

ترسم از این که بر عمّة خود من نرسَم

گفت:اِی روی تو نیلی چو من از سیلی خَصم

منتظر هست ترا شام بـه جـانِ تو قَسَم

((جَعفری))شاعری از((مُنزَوی))آموزکه گفت:

مَن که قَـلـّاده به گَردن زِ اَمیرِ عَسَسَم

التماس دعا ؛ جعفری زاویه